بحثهایی پیرامون طبقهبندی اختلال بیش فعالی جنسی به عنوان یک اختلال روانی وجود داشته است. به گفته برخی از کارشناسان، این شرایط وجود ندارد. با این حال، شناسایی اختلال بیش فعالی جنسی میتواند دشوار باشد، زیرا راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، که تشخیص چندین بیماری روانی را ارائه میکند، معیارهایی را برای تشخیص اختلال بیش فعالی جنسی یا رفتار جنسی اجباری ارائه نمیکند.
برخی از متخصصان سلامت روان از معیارهای تشخیص برای شرایطی مانند اعتیاد رفتاری برای کمک به تشخیص اختلال بیش فعالی جنسی استفاده میکنند. این به این دلیل است که بیشجنسگرایی را میتوان نوعی اعتیاد رفتاری یا یک اختلال کنترل تکانه در نظر گرفت.
تحقیقات بیشتری در مورد این بیماری باید انجام شود تا معیارهای دقیق برای تشخیص اختلال بیش فعالی جنسی ارائه شود.
درمان اختلال بیش فعالی جنسی به چه صورت است؟
همانند سایر اختلالات روانی مشاوره جنسی، بیش فعالی جنسی نیز درمانی چند وجهی دارد. این بیماری هم با استفاده از روان درمانی و هم با استفاده از دارو درمانی کنترل می شود. راه های درمانی به این صورت هستند:
دارو درمانی
استفاده از داروهای ملین خلق و خو
هایپرسکشوال گاهی اوقات نشانه هایی شبیه به اختلال دوقطبی دارد. به همین خاطر داروهایی که برای این بیماری موثر هستند بر روی افرادی با اختلال بیش فعالی جنسی نیز موثر هستند. هدف این است که آن هیجان بیش از حد فرد درباره مسائل جنسی کنترل شود.
ضد افسردگی ها
در برخی از بیماران مشاهده شده است که هایپرسکشوال همراه با افسردگی است. بنابراین با درمان افسردگی میتوان تا حدودی به درمان هایپرسکشوال کمک کرد. از این رو به برخی از بیماران که نشانه های افسردگی دارند، داروهای ضد افسردگی نیز تجویز میشود.
درمان با داروهای مرتبط با الکلی ها
مشخص ترین دارویی که در این درمان استفاده میشود ویویترول است. این دارو برای درمان افراد الکلیسم و یا آنهایی که به مواد مخدر معتاد هستند استفاده میشود. بنابراین بیش فعالی جنسی نیز که یک نوع اعتیاد به رابطه جنسی محسوب میشود نیز با این دارو قابل درمان است.
روان درمانی
روان درمانی تا حد زیادی به کنترل میل زیاد به رابطه جنسی کمک میکند. رایج ترین راه های دارو درمانی عبارتند از:
درمان روان پویشی
تمرکز این نوع درمان این است که شخص بیمار را نسبت به افکار خارج کنترلش آگاه کند. افراد مبتلا به هایپرسکشوال تا حد زیادی بر روی افکار خود هیچگونه کنترلی ندارند. از این رو روانکاو سعی میکند تا به نوعی آن ها را از شرایطی که دارند آگاه کند.
درمان شناختی رفتاری(cognitive-behavioral therapy)
درمان شناختی رفتاری روشی است که در بسیاری از بیماری های اعصاب و روان استفاده میشود. هدف اصلی این روش این است که شخص بتواند بصورت متمرکز افکار منفی اش را شناسایی کند و آن ها را با افکار مثبت جایگزین کند.
رابطه جنسی، پدیدهی بسیار قدرتمندی است؛ این توانایی را دارد تا حالتان را بهتر کند و حتی از سایز کمرتان کم کند. رابطهی جنسی یک بار در هفته حتی میتواند طول عمرتان را بیشتر کند. توقف فعالیت جنسی تاثیراتی بر بدن دارد که بر اساس وضعیت سلامتیتان، سنتان و حتی نوع فعالیت جنسیتان میتواند متفاوت باشد. اما اگر از سلامت عمومی برخوردار باشید و به دلایلی فعالیت جنسی خود را متوقف کنید (هر دلیلی به جز علت جسمی و فیزیکی)، تغییراتی در بدنتان روی خواهد داد. ممکن است احساس کنید میل جنسیتان را از دست دادهاید یا اینکه گرایش جنسیتان بیشتر شود!
در عدهای از افراد با کنار گذاشتن روابط جنسی، احساس بیحالی و کشش کمتر نسبت به فعالیت جنسی روی خواهد داد، یعنی دوری کردن از رابطهی جنسی باعث میشود این دسته از افراد احساس نیاز و تمایل خود به این فعالیت را نیز از دست بدهند. اما برای عدهای دیگر، نداشتن رابطهی جنسی میتواند آن را خواستنیتر کند! به عبارتی دیگر، کنار گرفتن از رابطهی جنسی یا شما را کلا بیخیال آن میکند یا اینکه تمایلتان را خیلی بیشتر میکند!
نداشتن رابطه جنسی باعت افسردگی و غم میشود
بخشی از رابطه جنسی، جسمی و بخشی از آن ذهنی است. در رابطهی جنسی تماس پوستی برقرار میشود و این نوع تماس، ابتداییترین شیوهی انسان برای رسیدن به آرامش است (مانند کودک در آغوش مادر). ارتباط جنسی، تماس پوستی و نوازشهای زیادی برای طرفین فراهم میکند و همین کمک میکند تا حس و حال هر دو طرف بهتر شود. همچنین ترشح هورمون اوکسی توسین حین رابطهی جنسی میتواند حال طرفین را بهتر کرده و تولید بیشتر اندورفین را به دنبال داشته باشد. حالا با متوقف کردن تمام این اتفاقهای مثبت در بدن، ممکن است دچار حس غم و ناراحتی شوید، اما به این معنی نیست که از لحاظ بالینی افسردهاید.
هر چند پژوهشها نشان داده که افسردگی و نداشتن رابطهی جنسی با هم مرتبطند، اما این ارتباط، علت و معلولی نیست. اگر شما یک فرد سالم باشید و فعالیت جنسی خود را متوقف کنید، افسرده نخواهید شد، بلکه مثلا به این دلیل ممکن است افسرده شوید که همسر یا نامزد شما به شما خیانت کرده و زندگیتان تحت تاثیر قرار گرفته است؛ بنابراین نداشتن فعالیت جنسی به هیچ طریقی موجب افسرگی بالینی نمیشود، حتی با این وجود که ارتباط قابل توجهی این میان وجود دارد.
کاهش یا افزایش استرس
استرس هم مانند سایر تاثیرات توقف فعالیت جنسی کمی نیاز به دقت دارد. آنهایی که کلا کمتر استرس دارد، تمایلشان به رابطهی جنسی بیشتر است، اما در اینجا هم باید بگوییم که این یک رابطهی علت و معلولی نیست. اگر فعالیت جنسی برای شما نوعی تسکین دهندهی استرس است، پس توقف آن میتواند میزان استرستان را بالا ببرد. مطالعهی کوچکی در اسکاتلند نشان داد افرادی که رابطهی جنسی داشتند در مقایسه با کسانی که از آن امتناع میکردند، واکنش فشار خونشان نسبت به استرس کمتر بوده است. برای بعضی از خانمها، رابطه جنسی به دلایل گوناگونی استرس برانگیز است، مثلا ممکن است دردناک باشد.
کاهش احتمال عفونت دستگاه ادراری
عجیب نیست که با توقف رابطهی جنسی، ریسک عفونتهای مقاربتی کاهش مییابد، اما احتمال عفونتهای دستگاه ادراری نیز پایین میآید. البته این موضوع بستگی به نوعی رابطهی جنسی نیز دارد. هشتاد درصد عفونتهای دستگاه ادراری در زنان سنین پیش از یائسگی در عرض ۲۴ ساعت بعد از برقراری رابطهی جنسی روی میدهد.
نداشتن رابطه جنسی باعث ضعیف شدن دیوارهی واژن میشود
برای زنی که وارد دوران یائسگی شده است اگر رابطهی جنسی مکرر وجود نداشته باشد با بالا رفتن سن، دیوارههای واژن ضعیف شده و وقتی مجددا رابطهی جنسی برقرار شود، این فعالیت دردناک خواهد بود. بعد از ورود به یائسگی، رابطهی جنسی برای سلامت واژن مهم است. زنان سنین بالاتری که فعالیت جنسی ندارند بیشتر در معرض نازک و ضعیف شدن دیوارهی واژن و خشکی بافت آن هستند. حتما میدانید که رابطهی جنسی موجب افزایش جریان خون در اندامهای جنسی میشود.
کم شدن ترشحات واژن
برای زنان سنین بالاتر، اگر بعد از مدتی توقف رابطهی جنسی مجددا این فعالیت شروع شود، ممکن است ترشحات واژن به سختی صورت بگیرد. زیرا با افزایش سن، هورمون استروژن کمتری تولید میشود. یک زن ۲۰ یا ۳۰ ساله، استروژن زیادی دارد و بافتهای تناسلیاش سالمتر، نرمتر و منعطفترند. اما زن ۶۰ سالهای که استروژن ندارد، این ویژگیها را نیز ندارد. پس مهم است که جریان یکنواخت فعالیتهای جنسی حفظ شود.
نداشتن رابطه جنسی باعث شدید شدن درد های پریود میشود
جالب است بدانید رابطه جنسی میتواند گرفتگیها و دردهای روزهای پریودتان را تسکین بدهد. هر چند این موضوع هنوز دقیقا مورد مطالعه و بررسی قرار نگرفته است، اما به گفتهی کارشناسان منطقی به نظر میرسد: رحم عضلهای است که هنگام ارگاسم منقبض میشود، یعنی ارگاسم باعث میشود خون سریعتر خارج شود و در نتیجه از گرفتگیها و دردها قاعدگی کم خواهد شد. البته این میان اندورفین نیز افزایش مییابد که آن هم میتواند برای کاهش این درد و ناراحتیها مفید باشد.
کاهش احتمالی عملکرد مغز
البته دقیقا اینطور نیست! اما دو پژوهش بسیار جالب روی موشها که یکی در دانشگاه مریلند و دیگری در کره جنوبی انجام شد دریافت داشتن فعالیت جنسی، عملکرد مغز و رشد سلولهای مغزیشان را افزایش داده بود. ولی به تحقیقات بسیار بیشتری نیاز است تا بتوانیم به طور قطعی بگوییم که نداشتن رابطهی جنسی به معنی از دست دادن این بهبود عملکرد در مغز است.
حفظ توان فیزیکی رابطهی جنسی
هر چند برخی از افراد مثلا زنان یائسه تحت تاثیر عوارض بلند مدت ِ نداشتن رابطهی جنسی قرار میگیرند، اما به طور کلی بدن شما وقتی که بعد از یک دوره توقف، دوباره به این فعالیتها برمیگردد میتواند شیوههای جنسی خود را به یاد بیاورد. بعد از شروع مجدد روابط جنسی همه چیز سر جای اول خود برمیگردد.